Het is alweer een hele poos terug dat ik mezelf heb gemeld op deze blog…. Mijn excuus? Geen enkele…

Het gaat goed met me. Er is natuurlijk het xe9xe9n en ander gebeurd, maar da’s ook normaal. Allereerst het volgende: baasje woont nu in Wirdum en daar mogen Melle en ik regelmatig logeren.

Ik ben een jaar terug geopereerd, ik had last van een baarmoederontsteking. Mensen-kinderen, wat had ik daar een last van. Na de operatie mocht ik 3 dagen voor de kachel liggen, in huis. Dat was helemaaaaaaal geen straf. En de 1e nacht heeft vrouwtje zelfs naast me gelegen op de bank. Heel snel knapte ik weer op en ik voel me als herboren. Oja, de baarmoeder was anderhalve kilo, dus je snapt dat ik nu weer een hele slanke taille heb!

In januari van dit jaar ben ik wxe9xe9r onder het mes geweest: ik had wat bultjes hier en daar. Die zijn weggehaald en onderzocht. Niets aan de hand. Gewoon een klonter van vet en ander gezond weefsel.

Sinds 3/4 jaar krijgen we ander en veeeeeel lekkerder eten. We eten nu volgens de BARF-methode. Dat houdt in dat wij in gedoseerde verhoudingen slachtafval krijgen. En dat is me toch lekker!! Die brokken, die liet ik toch best wel eens staan. Elke dag hetzelfde, dat wil toch niemand? Maar dit??? Echt niet!

We krijgen rauw vlees, botten en orgaan. Soms een lekker knaagbot, dat is weer goed voor mijn tandjes en tandvlees. Ik ruik ook veel ‘lekkerder’ uit mijn giegeltje, zegt vrouwtje. Nou ja, als ik geen pens heb gehad….

Op www.barfplaats.nl kun je er meer over lezen.

Inmiddels ben ik bijna 9 en het opstaan wordt ‘s ochtends om 6 uur een hele toer. Vrouwtje wil dan een eindje wandelen en we sjokken dan een half uurtje langs de rondweg. Melle is meteen hyperactief en besnuffelt van alles. Jaagt konijnen op en holt van hot naar her. Wij niet, wij sjokken rustig door en worden langzaamaan wakker.

Gisteravond had ik een kat te pakken. Ik heb nl. achter huis een xe9cht hondehok gekregen van vrouwtje. Ik vind ‘t maar niets, last van claustrofobie, snap je?

Maar goed, in dat hondehok rook ik een kat. Zag ‘m niet, want het was natuurlijk hardstikke donker. Ik hem ‘m goed laten schrikken en ‘m flink te grazen genomen. Hij was toch wat sneller en is bij de schutting omhoog gesprongen en weggevlucht. Hmmmpfff… de held! Niemand mag ik mijn huisje, zeker een kat niet. Nou ja, niemand…. Melle slaapt er wel eens in, dat mag wel…

Ik beloof dat ik eens wat vaker mijn avonturen op mijn blogje zal zetten!

Tot snel!

Hallo en welkom op deze web-log!

Deze zal voornamelijk gaan over onze boxer Noah.
Ze is geboren op 17-03-1999 en is dus net 7 jaar geworden. We kregen haar toen ze 5 was, omdat de vorige eigenaar vond dat ze meer aandacht moest hebben, dan dat ze eigenlijk kreeg. Officieel heet ze Thirza van de Wielsterdyk, maar haar roepnaam is Noah.

Om Noah te omschrijven, hebben we veel woorden en ruimte nodig. Maar ik ga een poging doen:

Ze is lief, rustig (voor boxer-begrippen), dominant naar alle andere honden, behalve boxers, een knuffelkont, enthousiast, een lekkere wiebel-kont en een dikke doerak. Ze heeft humor en haalt streken uit. Maar het is nooit zo erg dat ik lang boos op haar kan blijven.

‘s Ochtends moet ze tegenwoordig even op gang komen. Soms heeft ze wat last van een ochtendhumeur en vindt ze dat ze txe9 vroeg wakker is gemaakt voor het uitlaten. Dan sjokt ze achter me aan. Bij tijden moet ik haar bijna mee trekken.
‘s Middags wil ze heel graag een stukje lopen. Dan trekt ze mij mee.
‘s Avonds, in het donker, dan gaat ze altijd zo lopen, dat ze mij kan beschermen. Ze kijkt om haar heen en bewaakt de omgeving. Zodra er iemand anders aan komt, zorgt ze ervoor dat ze tussen diegene en mij in blijft lopen. Ze zal nooit iemand kwaad doen, maar ik ben blij dat ze zich zo opstelt. Het geeft mij een goed gevoel.

Als de zon schijnt, dan ligt ze te zonnebaden. Ze houdt van de zon. Wordt het haar te warm, dan gaat ze rustig in de schaduw liggen. Totdat ze dat weer txe9 koud vindt, dan verhuist ze weer naar een zonnig plekje.

Noah is een grote teef. Haar schofthoogte is ongeveer 63 cm. en ze weegt ruim 36 kilo. Dat maakt haar een zware knuffelbeer.

Wij hopen dat je veel plezier beleefd bij het lezen van deze web-log! En natuurlijk zouden we het leuk vinden als je een reactie achter liet!

Groetjes,
Simen en Nynke

Joh, ken je die?

Die lekker drassige, stinkende moddersloten? Ik vind ze hxe9xe9rlijk… Er lekker in om banjeren, happen in het eendekroos, goed wat modder omhoog wroeten zodat het lekker begint te meuren en natuurlijk flink rondstappen. Vooral als het wat warm is, vind ik dat fijn. Vrouwtje vindt ‘t minder leuk….. Och, jammer dan!

Je komt er ook zo heerlijk ruikend uit! En je vacht wordt ook tijdelijk een ander kleurtje. Vooral als je witte vacht hebt, zie je het verschil heel goed.

Ik vind het super!!!!

Tsja, hoe moeilijk kun je doen om een bal te pakken?

Joh, die Kehly, dat is een geweldige boxer-meid. Goed, ze is wat jong (ruim een jaar), maar wel erg leuk om mee te spelen. Zij begrijpt tenminste hoe boxers met elkaar horen te spelen. We grommen, rennen, doen tikkertje, snauwen, grauwen, bijten en het kwijl vliegt onze vrouwtjes om de oren. Zij zeggen dan altijd: "Als het kwijl ons om de oren vliegt, hebben zij het naar de zin!".

Nou, zeker weten!

Ze is natuurlijk wel 6 jaar jonger dan mij, dus vind je het gek dat ik wat eerder moe word??

… met vrouwtje. Die vindt namelijk helemaaaaaaal niet dat ik txe9 zwaar ben om op schoot te hebben. Ze ligt wel erg lekker. Jammer genoeg komt het niet zo hele vaak voor. Maar als het dan voorkomt, dan ligt ik xe9cht prins-h… pardon, prinses-heerlijk op haar schoot!

Even een nieuwtje en eens even geen foto’s!

Vrouwtje en Melle zijn afgelopen winter op "Agility" geweest. Da’s dus behendigheid in gewoon Nederlands. Over hindernissen springen, door een band heen huppen, over een hoge plank lopen, een wipwap nemen en door een lange tunnel heen denderen. Melle vond dat altijd geweldig!

En ach, ik was eigenlijk best wel nieuwsgierig. Dus, toen vrouwtje zei dat we er nu met z’n 2-en heen gingen, ben ik ook maar spontaan gaan kwispelen. De eerste les vond ik erg leuk. Het veld herkende ik wel, want daar was ik een poos geleden ook geweest voor lessen.

Er waren wel veel mensen en andere honden. Ik had het reuze druk om te kijken of ik iemand kon besnuffelen. Ik zag ook nog een soort van dweil om pootjes. Het leek me wel leuk om daar eens goed mee te flossen, maar dat mocht niet.

Ik heb ook een soortgenootje gezien. Ze was wat jonger en slanker dan mij, maar ze deed het ook voor de 1e keer. Misschien dat ze er de volgende week ook weer is? Ikke wel!

In de 1e les hebben we geleerd hoe we door de tunnel heen moesten. Ik heb toch gelachen joh! Dat ding is rond en kreukelig. De 1e keer was’ie niet zo lang. De les-meneer hield me vast en vrouwtje ging door de tunnel heen roepen. Ik zag d’r wel, maar ja… had ik in de gaten dat ik door die tunnel heen moest…. Wat een onzin, je kunt er toch ook gewoon omheen lopen? Maar goed, om vrouwtje een plezier te doen, ben ik er dan toch maar doorheen gegaan. En ze was me toch blij en enthousiast! Kreeg ik zomaar een stukkie frikadel.

De 2e keer was de tunnel wat langer. Omdat ik het zo druk had gehad om andere honden proberen te besnuffelen, was ik even dat stukkie frikadel vergeten. Maar goed, weer door dat ding heen en weer een stukkie frikadel. Heerlijk zeg! Toen had ik het eindelijk wat in de gaten…. Gewoon door dat ding denderen en je krijgt wat lekkers. Moeilijk is het niet!

Eigenwijs ben ik wel. Tenminste, dat zegt vrouwtje. Melle vindt het allemaal geweldig. Die neemt elke hindernis moeiteloos en is helemaal hyper als’ie weer stil staat. Ik moet er nog wel wat aan wennen. Volgende week vrijdag gaan we weer.

(foto’s volgen ooit)

Nou ja, het is zoiets als een schilderij….

Vrouwtje was jarig, begin deze maand en heeft 2 foto’s van Melle en mij op schildersdoek laten drukken. En mooi dat het is geworden! Wij zijn tenslotte ook super foto-geniek….

Wil jij ook je mooiste foto op schildersdoek laten printen, kijk dan op www.canvasonline.nl.

Als boxer-zijnde vind ik het heerlijk om allerlei verschillende slaapstandjes uit te proberen. Tsja en volgens mijn baasje levert dat wel leuke foto’s op….

Als ik het warm heb, dan gooit het vrouwtje een natte, koude handdoek over me heen. Da’s lekker joh! 

Och, als ‘t maar lekker ligt. Niet waar?

Vandaag (ja, op zondag) was baasje aan het werk bij het FEC in Leeuwarden. Er wordt een stuk bij aangebouwd en dat moet zo snel mogelijk klaar. Vandaar dat hij eventjes vandaag wat uurtjes heeft gewerkt. Dat geeft natuurlijk een goed excuus om te kijken wat hij eigenlijk allemaal doet!

Nou, hier is hij mee bezig:

En Melle en ik vonden het allemaal reuze interessant! Er was veel te zien, te besnuffelen, te ontdekken en veel dingen om mee te spelen.

Er waren ook zandbulten en die vindt Melle altijd reuze interessant! Ik doe vrolijk mee hoor… Vooral dat stukje pvc-buis met dat touwtje erom heen, daar heb ik hxe9xe9l lang mee gespeeld.

En van al dat spelen werd ik moe… Gelukkig hadden ze er in de bosjes, in het hoge gras een koel plekje om uit te rusten!

En nu lig in languit achter huis te ‘koesen’.